បណ្តុំទស្សនវិជ្ជាជីវិត ការរីកចម្រើន និងការយល់ដឹងពីធម្មជាតិនៃមនុស្ស

ក្នុងដំណើរកម្សាន្តនៃជីវិត មនុស្សគ្រប់រូបតែងតែប្រឈមមុខនឹងការផ្លាស់ប្តូរ ការសាកល្បង និងការរៀនសូត្រពីពិភពខាងក្រៅ។ ប៉ុន្តែការលូតលាស់ដែលសំខាន់បំផុត មិនមែនជាការយកឈ្នះលើអ្នកដទៃនោះទេ តែជាការយល់ដឹងពីខ្លួនឯង និងការកសាងភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅក្នុងចិត្ត។

តើអ្នកធ្លាប់មានអារម្មណ៍ថា ជីវិតកាន់តែធំឡើង អារម្មណ៍ស្ងប់ស្ងាត់កាន់តែមានតម្លៃជាងការស្វែងរកការទទួលស្គាល់ពីអ្នកដទៃដែរឬទេ?

អត្ថបទខាងក្រោមនេះ ជាបណ្តុំនៃទស្សនវិជ្ជាជីវិត ការរីកចម្រើន និងការយល់ដឹងពីធម្មជាតិនៃមនុស្ស សម្រាប់ការត្រិះរិះពិចារណាលើការធំដឹងក្តី និងការវិវត្តនៃផ្លូវចិត្ត។

មាតិកាទី ១៖ ការធំដឹងក្តី និងការវិវត្តនៃផ្លូវចិត្ត (Self-Growth & Peace)

• ការស្វែងរកភាពស្ងប់ស្ងាត់ពិតប្រាកដ៖ 

  នៅពេលការរំដោះអារម្មណ៍របស់អ្នក លែងជាការប្តូររូបភាព ផ្លាស់ប្តូរសារ បង្ហោះគណនី ឬប្រាប់មិត្តភក្តិទៀតហើយ តែជាការស្រូបខ្យល់អាកាស រក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងរង់ចាំការព្យាបាលដោយខ្លួនឯង... សូមអបអរសាទរ អ្នកពិតជាធំដឹងក្តីហើយ!

• ម្ចាស់ការលើអារម្មណ៍ខ្លួនឯង៖ 

  គោលដៅលែងជាការរស់នៅឱ្យមានក្ដីសុខរៀងរាល់ថ្ងៃទៀតហើយ តែគឺជាការអាចរស់នៅជាមួយអារម្មណ៍របស់ខ្លួនឯងដោយចិត្តស្ងប់។

• ការរំដោះចិត្តចេញពីកងឃុំឃាំង៖ 

  គុកដែលធំបំផុតនៅលើពិភពលោក គឺជានៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកផ្ទាល់ បើមិនអាចរំដោះខ្លួនចេញពីការប្រកាន់មាំ ឬភាពអគតិរបស់ខ្លួនឯងទេ ទោះទៅដល់ទីណាក៏នៅតែជានិពន្ធជន ឬអ្នកទោសដដែល។

• គុណភាពជីវិត និងការស្គាល់ខ្លួនឯង៖ 

  គុណភាពជីវិតពិតប្រាកដ គឺការត្រឡប់មកកាន់ខ្លួនឯង ចេះវាស់វែងសមត្ថភាព និងលក្ខខណ្ឌរបស់ខ្លួនឯងឱ្យបានច្បាស់លាស់ ហើយស្វែងរកអ្វីៗ និងជីវិតដែលល្អបំផុតនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌដ៏មានដែនកំណត់ទាំងនេះ។

• ការទស្សនាពិភពលោកដោយចិត្តត្រជាក់៖ 

  ប្រកបដោយចិត្តជាអ្នកទស្សនាដើម្បីមើលទៅកាន់ជីវិត នោះរាល់ការទទួលបាននិងការបាត់បង់ ភាពលេចធ្លោនិងភាពលាក់កំបាំង ទាំងអស់សុទ្ធសឹងតែជាទេសភាព និងរសជាតិនៃជីវិត។

• សច្ចភាពនៃភាពឯកា៖ 

  ភាពអ៊ូអរគ្រាន់តែជាការបណ្តោះអាសន្ន ប៉ុន្តែភាពឯកាទៅវិញទេទើបជាសច្ចភាពធម្មតានៃជីវិត។ កើតមកជាមនុស្សក្នុងលោក ចុងក្រោយនៅតែជាពិភពលោករបស់មនុស្សម្នាក់ឯងដដែល។

មាតិកាទី ២៖ ទំនាក់ទំនង និងការដឹងគុណតម្លៃខ្លួនឯង (Relationships & Boundaries)

• ការចេះគិត និងស្គាល់កាលទេសៈ៖ មិនថាក្នុងទំនាក់ទំនងបែបណាក៏ដោយ បើខ្ញុំមើលមិនឃើញនូវឥរិយាបថដែលខ្ញុំចង់បានទេ ខ្ញុំនឹងដកយកសេចក្តីល្អទាំងអស់របស់ខ្ញុំត្រឡប់មកវិញដោយស្វ័យប្រវត្តិ ហើយនេះគេហៅថា «ការចេះគិត និងស្គាល់កាលទេសៈ»។

• ការចេះដកខ្លួនថយ៖ 

  ប្រសិនបើការខ្វល់ខ្វាយនិងភាពកក់ក្តៅរបស់អ្នក មិនដែលទទួលបានការឆ្លើយតបសោះនោះ មិនថាក្នុងទំនាក់ទំនងបែបណាក៏ដោយ ត្រូវតែចេះដកខ្លួនថយឱ្យបានទាន់ពេលវេលា កុំបណ្តោយឱ្យទឹកចិត្តពិតនិងភាពស្មោះស្ម័គ្ររបស់អ្នកក្លាយជាប្រាក់មួយសេនមិនគួរសោះឱ្យសោះ។

• តម្លៃនៃការត្រូវការពិតប្រាកដ៖ 

  កុំគិតថាខ្លួនឯងសំខាន់ពេក ទាល់តែអ្នកដទៃមានតម្រូវការលើរូបអ្នក ទើបអ្នកមានតម្លៃ ឬសំខាន់សម្រាប់គេ ហើយអ្នកក៏មិនមែនជាមនុស្សដែលអ្នកដទៃត្រូវការពាសពេញមួយជីវិតនោះដែរ។

• ស្ដង់ដារនៃជីវិត

  ៖ យើងបង្កើតតម្លៃរបស់ខ្លួនឯងនៅលើស្ដង់ដាររបស់អ្នកដទៃ តែបែរជាមើលរំលងថា ស្ដង់ដាររបស់អ្នកដទៃមិនដែលដូចគ្នា ឬមិនដែលស្របគ្នាឡើយ។

• ធម្មជាតិនៃទំនាក់ទំនង៖ 

  ទំនាក់ទំនងដែលល្អ សូម្បីតែភាពស្ងប់ស្ងាត់ក៏មានអារម្មណ៍ថាស្រួលចិត្តដែរ፤ ទំនាក់ទំនងដែលខុស ទោះខិតខំប្រឹងប្រែងអស់ពីចិត្តពីថ្លើមយ៉ាងណាក៏នៅតែមិនត្រូវដែរ។

• ក្តីសុខក្នុងការស្រឡាញ់៖ 

  មនុស្សយើងគួរតែទទួលបានក្តីសុខនិងកម្លាំងចិត្តពីការស្រឡាញ់ ឬចូលចិត្តអ្វីមួយ មិនមែនចំណាយអស់ទាំងកម្លាំងនិងក្តីសុខដើម្បីតែទៅស្រឡាញ់នោះទេ។

• ការរស់នៅជាមួយពេលវេលាបច្ចុប្បន្ន៖ 

  យើងទាំងអស់គ្នា គ្រាន់តែជាអ្នកធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់លើលោកនេះ ហើយក៏ជាអ្នកធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ក្នុងជីវិតរបស់គ្នាទៅវិញទៅមកដែរ។ ការជួបជុំឬការបែកបាក់ដោយសារនិស្ស័យ មិនបាច់បង្ខំឡើយ គង់តែត្រូវបែកគ្នានៅថ្ងៃណាមួយមិនខាន ហេតុនេះ ត្រូវចេះឱ្យតម្លៃនិងស្រឡាញ់ពេលវេលាដែលបានជួបជុំគ្នា។

• ក្តីមេត្តានិងការអត់ឱន៖ 

  ព្រោះតែធ្លាប់ស្រឡាញ់ ទើបមានចិត្តមេត្តា፤ ព្រោះតែយល់ចិត្ត ទើបមានការអត់ឱនប្រណី។

• ការបណ្តោយតាមធម្មជាតិ៖ 

  ស្នេហា ឬសម្ព័ន្ធភាពខ្លះ មិនបាច់បង្ខំទាមទារឡើយ បណ្តោយតាមធម្មជាតិ គឺជាទីបញ្ចប់ដ៏ល្អបំផុត។

មាតិកាទី ៣៖ ការប្រឈមមុខ ការទទួលខុសត្រូវ និងការផ្លាស់ប្តូរ (Resilience & Action)

• ដំណាក់កាលប្រែផ្លាស់ជីវិត៖ 

  នៅក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សគ្រប់រូប តែងតែមានឆ្នាំមួយដែលលំបាកវេទនាជាទីបំផុត ដែលជាឆ្នាំប្រែផ្លាស់ជីវិតឱ្យក្លាយជាស្អាតបាត និងទូលំទូលាយ។

• ភាពមិនទៀងនៃឧបសគ្គ៖ 

  ក្នុងជីវិត មនុស្សយើងជួបស៊យ ឬស៊យធ្លាក់តែមួយដំណាក់កាលប៉ុណ្ណោះ មិនមែនស៊យពេញមួយជីវិតនោះទេ។

• សេចក្តីក្លាហានពិតប្រាកដ៖ 

  សេចក្តីក្លាហានដែលពិតប្រាកដ មិនមែនជាការដើរចេញនោះទេ តែជាការទទួលរ៉ាប់រង ព្រមទាំងការលែងស្វែងរកការយល់ចិត្តពីអ្នកដទៃ លែងព្យាយាមស្វែងរកការបញ្ជាក់ ឬការបកស្រាយទៀតហើយ។

• ថាមពលនៃការបង្កើតថ្មី៖ 

  អាថ៌កំបាំងនៃការផ្លាស់ប្តូរ គឺការដាក់ថាមពលទាំងអស់ទៅលើការកសាងអ្វីដែលថ្មី មិនមែនទៅលើការប្រយុទ្ធតតាំងជាមួយអតីតកាលនោះទេ។

• ការកើតជាថ្មី៖ 

  ខ្ញុំមិនចង់ជួសជុលអតីតកាលនោះទេ អ្វីដែលខ្ញុំត្រូវការគឺការកើតជាថ្មីទាំងស្រុង។

• ការប្រឈមមុខនឹងការពិត៖ 

  ជីវិតមិនមានពាក្យ «ប្រសិនបើ» ច្រើនយ៉ាងនោះទេ ការពិតគឺជាការទះកំផ្លៀងយ៉ាងដំណំចំផ្ទៃមុខរបស់អ្នក ការស្រែកថ្ងូរថាក្តៅផ្សារគឺគ្មានន័យអ្វីទាំងអស់ មានតែការបន្ត Avance ទៅមុខដោយមិនរាថយប៉ុណ្ណោះ។

• អាកប្បកិរិយាចំពោះជីវិត៖ 

  រំពឹងទុកឱ្យធំបំផុត ខិតខំប្រឹងប្រែងឱ្យអស់ពីសមត្ថភាព និងត្រៀមចិត្តទទួលស្គាល់លទ្ធផលដែលអាក្រក់បំផុត។

• ពន្លឺពីកំណើត៖ 

  ចាប់អារម្មណ៍ឱ្យបានច្រើនលើអ្វីដែលអ្នកធ្វើទៅរលូន និងធ្វើទៅពេញដោយក្តីរីករាយឥតទាស់ចិត្ត ព្រោះទាំងនោះជារឿយៗជាពន្លឺចាំងចែងដែលជាប់មកជាមួយអ្នកតាំងពីកំណើត។

មាតិកាទី ៤៖ ច្បាប់ធម្មជាតិ ពេលវេលា និងហេតុផល (Universal Laws & Wisdom)

• ដើមហេតុនៃរឿងរ៉ាវ៖ 

  រឿងរ៉ាវនៅលើលោកនេះ គ្មានអ្វីដែលកើតឡើងភ្លាមៗ ឬទាន់ហានោះទេ មានតែនៅពេលដែលប្រាជ្ញារបស់យើងយល់មិនទាន់ប៉ុណ្ណោះ ទើបយើងមើលឃើញថារឿងអ្វីមួយកើតឡើងភ្លាមៗ។ តាមពិតទៅ វាមានដើមហេតុបង្កប់ខ្លួននៅទីនោះជាយូរមកហើយ។

• ពេលវេលានិងរដូវកាល៖ 

  ផ្កាមានរដូវរីក ជោគជតារាសីមនុស្សក៏មានពេលវេលាមកដល់ ថែរក្សាក្តីស្រឡាញ់និងភាពស្មោះត្រង់ក្នុងចិត្ត ហើយរង់ចាំថ្ងៃអនាគតមកដល់ដោយចិត្តស្ងប់។

• ការសង្គ្រោះខ្លួនឯង៖ 

  មុនពេលគ្រាប់ពូជធ្លាយដីលូតលាស់ចេញមក គឺគ្មានសញ្ញាអ្វីបន្តិចឡើយ នោះមកពីវាមិនទាន់ដល់ពេលវេលាដែលត្រូវមកដល់។ មានតែខ្លួនយើងផ្ទាល់ប៉ុណ្ណោះ គឺជាអ្នកសង្គ្រោះខ្លួនឯង។

• ច្បាប់ផលកម្ម៖ 

  ក្នុងជីវិតមានច្បាប់មួយគត់ដែលមិនដែលប្រែប្រួល នោះគឺ «ធ្វើអ្វីបានហ្នឹង/ខ្លួនធ្វើខ្លួនទទួល»។ មិនថាលទ្ធផលល្អឬអាក្រក់ គឺសុទ្ធតែជាផលនៃការធ្វើរបស់ខ្លួនឯង ហើយមនុស្សគ្រប់រូបត្រូវទទួលខុសត្រូវ ១០០% លើរាល់ទង្វើដែលខ្លួនបានធ្វើ។

• ការលះបង់ភាពប្រកាន់៖ 

  រឿងរ៉ាវជាច្រើន មិនមែនទាល់តែគិតយល់ច្បាស់លាស់ហើយ ទើបអាចធ្វើចិត្តមិនខ្វល់ខ្វាយ ឬមិនប្រកាន់ទោសអូសដំណើរនោះទេ តែគឺទាល់តែយើងធ្វើចិត្តមិនខ្វល់ខ្វាយ ឬលែងប្រកាន់ជាមុនសិន ទើបអាចគិតឃើញយល់ច្បាស់លាស់ទៅវិញទេ។

• ការយល់ដឹងពីផលកម្ម៖ 

  ការយល់ធ្លុះជ្រោះជ្រៅអំពីច្បាប់នៃផលកម្ម (បុណ្យនិងបាប) នឹងធ្វើឱ្យយើងប្រុងប្រយ័ត្នរាល់សម្តីនិងសកម្មភាព ព្រមទាំងអាចរំលាយគ្រោះថ្នាក់និងជៀសផុតពីទុក្ខភ័យ។

• ភាពមិនទៀង៖ 

  ការយល់ច្បាស់អំពីភាពមិនទៀងនៃលោកិយ នឹងធ្វើឱ្យយើងចេះថែរក្សាបច្ចុប្បន្នភាព និងចេះឱ្យតម្លៃលើអ្វីៗដែលយើងមាននៅក្នុងដៃ!

មាតិកាទី ៥៖ សិល្បៈនៃការរស់នៅ និងអាកប្បកិរិយា (Art of Living & Conduct)

• គំនិតច្នៃប្រឌិត និងការគិត៖ 

  លទ្ធផលសិក្សា ឬពិន្ទុប្រឡង គ្រាន់តែជាគ្រឹះបឋមប៉ុណ្ណោះ ការមានគំនិតច្នៃប្រឌិត និងសមត្ថភាពក្នុងការគិតពិចារណា ទើបជារឿងសំខាន់ជាង។

• សិល្បៈនៃការទំនាក់ទំនង៖ 

  ទើបតែដឹងនៅពេលក្រោយថា ការនិយាយពាក្យសម្តីខុសៗគ្នានិងបង្ហាញអាកប្បកិរិយាផ្សេងៗគ្នាទៅកាន់មនុស្សដែលខុសគ្នា គឺជាសមត្ថភាពដ៏មានតម្លៃមួយ មិនមែនជាភាពពុតត្បុតនោះទេ។

• ឫសគល់នៃភាពមិនខ្វល់ខ្វាយ៖ 

  ភាពមិនខ្វល់ខ្វាយ ឬមើលងាយនៅខាងក្រៅរបស់អ្នក គឺមកពីភាពភ័យខ្លាចដែលលាក់ជ្រៅក្នុងឆ្អឹងរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះ។

• ភាពស្មើគ្នានៃចិត្ត៖ 

  ប្រសិនបើគ្មានសេចក្តីរីករាយហួសប្រមាណទេ នោះក៏គ្មានសេចក្តីកើតទុក្ខយ៉ាងក្រៃលែងនោះដែរ។

• ការរក្សាការសម្ងាត់៖ 

  រក្សាមាត់ឱ្យជិតទើបអាចធ្វើការធំបាន មុនពេលជោគជ័យត្រូវនិយាយឱ្យតិច ព្រោះកិច្ចការទាំងឡាយសម្រេចបានដោយសារការរក្សាការសម្ងាត់។

• ការលាក់ទុកក្នុងចិត្ត៖ 

  ពាក្យខ្លះ មិនបាច់និយាយចេញមកឡើយ លាក់ទុកក្នុងបេះដូង គឺជាការសម្ងាត់ដ៏ស្រទន់មួយ។

• ការសម្របសម្រួល និងការយល់ដឹង៖ 

  ទោះក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ កុំជែកមុខ ឬផ្តាច់ទំនាក់ទំនងគ្នាឱ្យទាល់ច្រក ហើយរាល់ទំនាស់ទាំងឡាយ កុំធ្វើជាអ្នកបំផ្លាញបរិយាកាសអី។ ផ្លូវជីវិតនៅវែងឆ្ងាយ គង់តែនឹងជួបគ្នាម្តងទៀតទេ។ ការញញឹមដាក់មនុស្សដែលយើងស្អប់ គឺជាការសម្របសម្រួលដែលយើងត្រូវតែរៀនយល់ដឹង។

• ការលត់ដំចិត្ត៖ 

  មិនថាកម្តៅអាកាសធាតុ ក្តៅស្អុះស្អាប់យ៉ាងណាក៏ដោយ ចិត្តរបស់យើងត្រូវតែស្ងប់ស្ងាត់និងត្រជាក់; មិនថាពិភពលោកស្មុគស្មាញយ៉ាងណាក៏ដោយ ចិត្តរបស់យើងត្រូវតែសាមញ្ញ។ នៅក្នុងរដូវក្តៅហែងបំផុត គឺជាការលត់ដំអត់ធ្មត់របស់យើង; នៅក្នុងពិភពលោកដែលផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងឆាប់រហ័ស គឺជាការសាកល្បងភាពច្បាស់លាស់និងការតាំងចិត្តរបស់យើង!

• ខ្សែទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដ៖ 

  ខ្សែទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដ មិនមែនស្ថិតលើចំនួនមនុស្សដែលអ្នកស្គាល់ច្រើនប៉ុណ្ណានោះទេ ប៉ុន្តែគឺស្ថិតនៅលើមនុស្សទាំងឡាយណាដែលសុខចិត្តលាតដៃជួយអ្នកនៅពេលអ្នកត្រូវការជំនួយ ហើយមានអារម្មណ៍ថាអ្នកជាមនុស្សដែលសមនឹងទទួលបានការជួយជ្រោមជ្រែង!

មាតិកាទី ៦៖ ការយល់ដឹងពីជីវិត និងអាពាហ៍ពិពាហ៍ (Life Realities & Marriage)

• តថភាពនៃពេលវេលា៖ 

  និយាយរឿងចាស់ ដូចទារការអាណិត, និយាយរឿងថ្ងៃមុខ ដូចមនុស្សយល់សប្តិ, និយាយរឿងឥឡូវ ដូចរស់នៅត្រឹមតែមួយកន្លែង។

(អត្ថន័យសង្ខេប៖ និយាយរឿងអ្វីក៏មិនសម ធ្វើអ្វីក៏មិនត្រូវ — អតីតកាលខ្លាចគេថាទន់ជ្រាយ អនាគតមើលមិនទាន់ឃើញ ហើយបច្ចុប្បន្នក៏កំពុងតែហត់នឿយ។)

• សច្ចភាពនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍៖ 

  អាពាហ៍ពិពាហ៍តាមពិតទៅគឺជាការរៀនសូត្រ និងកែច្នៃខ្លួនឯងមួយបែប។ ទោះបីជាមនុស្សពីរនាក់ស្រឡាញ់គ្នាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គង់តែត្រូវសម្របសម្រួលគ្នាក្នុងរឿងរ៉ាវប្រចាំថ្ងៃទូទៅ និងរៀនបត់បែនតាមគ្នាក្នុងឧបសគ្គជីវិត ទើបអាចស្វែងរកវិធីសាស្រ្តរស់នៅជាមួយគ្នាដ៏ល្អបំផុតមួយផ្អែកលើការយល់ចិត្តគ្នាទៅវិញទៅមក។ ខណៈពេលសប្បាយរីករាយក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍គឺតែងតែមាន ប៉ុន្តែថ្ងៃរំខានចិត្តនិងស្មុគស្មាញគឺមានច្រើនជាង។ មានតែអ្នកដែលចេះថែរក្សាអាពាហ៍ពិពាហ៍ទេ ទើបអាចដើរជាមួយគ្នាបានកាន់តែឆ្ងាយ!

• ឆន្ទៈ និងប្រាជ្ញាក្នុងការរស់នៅ៖ 

  អ្នកត្រូវតែមានប្រាជ្ញាក្នុងការជ្រើសរើស ហើយក៏ត្រូវមានឆន្ទៈនិងមានះក្នុងការតស៊ូប្រឹងប្រែង; អ្នកត្រូវតែមានភាពក្លាហានប្រឈមមុខនឹងព្យុះភ្លៀង ហើយក៏ត្រូវមានសមត្ថភាពទទួលខុសត្រូវលើភារកិច្ច; អ្នកត្រូវតែមានភាពភ្ញាក់រលឹកក្នុងការមើលធ្លុះពីធម្មជាតិរបស់មនុស្ស ហើយក៏ត្រូវមានការដាច់ស្រេចក្នុងការចេះលះបង់និងសម្រាលទុក្ខក្នុងចិត្ត!

សេចក្តីបញ្ចប់

ការធំដឹងក្តីដែលពិតប្រាកដ គឺនៅពេលដែលយើងចេះរស់នៅដោយចុះសម្រុងជាមួយអារម្មណ៍ខ្លួនឯង រៀនទទួលស្គាល់ភាពឯកាជាផ្នែកមួយនៃជីវិត និងលែងទាមទារការយល់ស្របពីពិភពខាងក្រៅ។ សង្ឃឹមថាទស្សនវិជ្ជាទាំងនេះ នឹងក្លាយជាពន្លឺបំភ្លឺផ្លូវចិត្ត ជួយឱ្យអ្នករកឃើញសន្តិភាព និងកម្លាំងចិត្តក្នុងការបន្តដំណើរជីវិតទៅមុខដោយរឹងមាំ។

តើទស្សនវិជ្ជា ឬប្រយោគមួយណា ក្នុងចំណោមមាតិកាទាំង ៦ ខាងលើ ដែលត្រូវ និងប៉ះដូងរបស់អ្នកបំផុតនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ? សូមចែករំលែកមតិ ឬបទពិសោធន៍របស់អ្នកនៅក្នុងប្រអប់ Comment ខាងក្រោម!

KHIRANCE