សេចក្តីផ្តើម៖ នៅក្នុងដំណើរសិក្សា និងស្វែងយល់ពីជីវិត ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខឹងសម្បារ និងការទទួលស្គាល់ការពិតនៃសង្គមមនុស្ស គឺជាជំហានដ៏សំខាន់មួយឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត។ ជាញឹកញាប់ អារម្មណ៍អវិជ្ជមានទាំងឡាយកើតចេញពីការដែលយើងរំពឹងទុកខ្ពស់ពេកលើការយល់ស្រប ឬសេចក្តីស្រឡាញ់ពីអ្នកដទៃ។ នៅពេលដែលយើងយល់ច្បាស់ពីធម្មជាតិនៃទំនាក់ទំនង និងសង្គមជុំវិញខ្លួន យើងនឹងអាចរស់នៅដោយចិត្តស្ងប់ និងមានភាពចាស់ទុំជាងមុន។
« អានរួច អ្នកនឹងលែងខឹងសម្បារទៀតហើយ »
នៅក្នុងមួយជីវិតនេះ មានមនុស្សកោតសរសើរអ្នក មានមនុស្សស្អប់អ្នក មានមនុស្សច្រណែនអ្នក មានមនុស្សមើលងាយអ្នក ហើយក៏មានមនុស្សយល់ច្រឡំលើអ្នកដែរ។ ចូរប្រាប់ខ្លួនឯងថា មិនអីទេ ជីវិតគឺបែបហ្នឹងឯង ទោះជាអ្នកល្អយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏មិនអាចធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាចង់ចិត្តបានឡើយ។
អ្នកដែលសរសើរអ្នកចំពោះមុខ អាចបែរខ្នងជេរអ្នកភ្លាមៗ អ្នកដែលសរសើរអ្នកនៅខាងក្រៅ អាចនិយាយបង្ខូចអ្នកនៅខាងខ្នងបាន។ ភាពល្អ និងភាពមិនល្អរបស់អ្នក គង់តែមានគេយល់ច្រឡំដដែល។ នៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន មនុស្សដែលមុខផ្សេងខ្នងផ្សេង និងនិយាយផ្សេងចិត្តផ្សេង គឺមានច្រើនណាស់។
ដូច្នេះ ធ្វើខ្លួនឯងឱ្យបានល្អទៅគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ ឯរឿងដែលនៅសល់ទុកឱ្យសតិសម្បជញ្ញៈជាអ្នកដោះស្រាយ! នៅជាមួយមនុស្សដែលស្រឡាញ់អ្នក ចូរទៅស្រឡាញ់ជីវិតរស់នៅ នៅជាមួយមនុស្សដែលមិនស្រឡាញ់អ្នក ចូរទៅមើលពិភពលោកនេះឱ្យកាន់តែច្បាស់។
សេចក្តីបញ្ចប់៖ ការលែងខឹងសម្បារ មិនមែនជាការចុះចាញ់ ឬទន់ជ្រាយនោះទេ ប៉ុន្តែជាជម្រើសដ៏ឆ្លាតវៃក្នុងការរក្សាសន្តិភាពក្នុងចិត្ត។ នៅពេលដែលយើងរៀនទទួលស្គាល់ធម្មជាតិនៃមនុស្សជុំវិញខ្លួន ហើយផ្តោតលើការធ្វើខ្លួនឯងឱ្យបានល្អ យើងនឹងមិនងាយឱ្យសម្តី ឬទង្វើរបស់អ្នកដទៃមកបំផ្លាញក្តីសុខរបស់យើងឡើយ។ ចូររស់នៅដោយក្តីស្រឡាញ់ អភិវឌ្ឍខ្លួនឯង និងរៀនសម្លឹងមើលពិភពលោកក្នុងទស្សនវិស័យទូលំទូលាយជានិច្ច។