អត្ថន័យ៖ សម្លៀកបំពាក់ក្នុងសម័យរាជវង្សថាងត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសម័យកាលដ៏មាស និងមានភាពរុងរឿងបំផុតខាងផ្នែកសិល្បៈនៃការច្នៃម៉ូដ។ ឈុតនារីសម័យនេះមានលក្ខណៈរវៃ ពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយ និងបង្ហាញពីសេរីភាព ក៏ដូចជាភាពហ៊ឺហា ឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពស៊ីវិល័យ និងភាពស្រស់ស្អាតបែបស្ត្រីអភិជន។
អត្ថន័យ៖ ហានហ្វូ គឺជាសម្លៀកបំពាក់ដើមដំបូងបង្អស់របស់ជនជាតិហានចិន ដែលមានប្រវត្តិសាស្ត្រយូរអង្វែងរាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយ។ លក្ខណៈពិសេសរបស់វាគឺ ដៃអាវធំទូលាយទម្លាក់ចុះក្រោម អាវរុំខ្វែងជាន់គ្នា និងមានខ្សែក្រវាត់ចងរុំនៅត្រង់ចង្កេះ ជាតំណាងឱ្យភាពថ្លៃថ្នូរ និងអរិយធម៌ដ៏ចំណាស់។
អត្ថន័យ៖ ជាប្រភេទអាវបុរាណដែលមានកឈរ និងមានចំណុចលេចធ្លໍត្រង់ការប្រើប្រាស់ឡេវចងក្រណាត់បែបបុរាណនៅខាងមុខ។ អាវនេះជានិមិត្តរូបនៃអត្តសញ្ញាណជាតិចិន និងជាឈុតដ៏ពេញនិយមបំផុតសម្រាប់ការស្លៀកពាក់ក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំចិន និងពិធីជួបជុំគ្រួសារធំៗ។
អត្ថន័យ៖ ឈុតរៀបការតាមប្រពៃណីចិនភាគច្រើនផ្ដោតសំខាន់លើពណ៌ក្រហម ដែលជាពណ៌តំណាងឱ្យសំណាងល្អ ភាពរុងរឿង និងសុភមង្គលក្នុងអាពាហ៍ពិពាហ៍។ ឈុតទាំងនេះធ្វើពីក្រណាត់សូត្រក្រាស់ និងប៉ាក់លម្អដោយរូបនាគ និងហង្សយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ដោយអំបោះមាស និងប្រាក់។
អត្ថន័យ៖ ជាប្រភេទរ៉ូបនារីដែលមានរាងតឹងណែន ឱបរាងកាយ មានកឈរខ្ពស់ និងមានការឆែកចំហៀងជើង។ រ៉ូបនេះគឺជាការរួមផ្សំរវាងភាពបុរាណ និងម៉ូដសម័យទំនើប ដែលក្លាយជាសញ្ញាណនៃភាពទាក់ទាញ និងសោភ័ណភាពនារីចិនតាំងពីដើមសតវត្សរ៍ទី២០។
អត្ថន័យ៖ ជាប្រភពដើមពិតប្រាកដនៃឈុតឆីពាវដែលមានប្រភពពីជនជាតិម៉ាន់ជូ។ ខុសពីសម័យទំនើប ឆីពាវសម័យដើមមានរាងធំទូលាយជាង មិនសូវឱបរាងកាយតឹងទេ និងមានការតុបតែងគែមយ៉ាងប្រណិតដើម្បីបង្ហាញពីឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។
អត្ថន័យ៖ ហៅម្យ៉ាងទៀតថា អាវស៊ុតចុងសាន ដែលបង្កើតឡើងដោយលោក ស៊ុន យ៉ាតស៊េន ຜ່ານការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងម៉ូដអាវចិន និងអាវធូខាងលិច។ វាជាអាវកាតឹបផ្លូវការមានហោប៉ៅបួន តំណាងឱ្យភាពជាអ្នកដឹកនាំ និងភាពម៉ឺងម៉ាត់។
អត្ថន័យ៖ ប្រទេសចិនមានក្រុមជនជាតិនភាគតិចរហូតដល់ ៥៥ ដែលមានវប្បធម៌សម្លៀកបំពាក់ប្លែកៗពីគ្នា។ ឈុតទាំងនេះសម្បូរទៅដោយពណ៌ឆើតឆាយ គ្រឿងអលង្ការប្រាក់ធំៗ និងក្បូរក្បាច់ប៉ាក់ដៃយ៉ាងចំណានបង្ហាញពីជីវភាពរស់នៅតាមតំបន់ភ្នំ។
អត្ថន័យ៖ មានលក្ខណៈសម្គាល់ត្រង់អាវកឈរខ្ពស់ ដៃអាវរាងស្រដៀងក្រចកសេះ និងប្រើក្រណាត់សូត្រប៉ាក់អំបោះមាស។ ចំពោះស្ត្រីអភិជន និងព្រះនាង មានការតុបតែងសក់ខ្ពស់ជាទម្រង់ធំៗ គ្រងរ៉ូបវែងរលុង និងពាក់ស្បែកជើងកែងកណ្តាលរាជវង្សដើម្បីដើរដោយឫកពាទន់ភ្លន់។
អត្ថន័យ៖ វិវត្តន៍មកពីសម័យហាន ប៉ុន្តែមានការច្នៃម៉ូដអាវខ្លី ឬអាវវែងប៉ាក់ក្បូរក្បាច់ស្អាតៗ ជាមួយសំពត់វែងជាន់ស្រទាប់យ៉ាងប្រណិត ដែលបង្ហាញពីភាពថ្លៃថ្នូរ និងអភិជនរបស់ស្ត្រីក្នុងសម័យរាជវង្សមីង។
អត្ថន័យ៖ មានលក្ខណៈស្រទន់ សាមញ្ញ ប៉ុន្តែប្រកបដោយភាពស៊ីវិល័យ។ សម្លៀកបំពាក់សម័យសុងច្រើនប្រើពណ៌ស្រទន់ស្រឡូន និងមានទម្រង់ស្តើងស្រាល ឆ្លុះបញ្ចាំងពីទស្សនវិជ្ជា និងសិល្បៈដ៏ស្ងប់ស្ងាត់។